نامه به خدا

یک روزه از روزای خدا د اَدَرِه پست ، ادمهِ که دشتک نامه هار سیل مکردگ یک نامه عجیبه دییَگ،

ور رو نامه بنوشته بو « نامه به خدا » ؛

خده خو فک کرد ورگفت بهتره که نامَر واکنم و ورخَنُم.

د ته نامه ، ای نووی بنوشته بو :
( ای خدا ! مو یک پیرزاله نُم 70 سَلَه ، که زندگی مو خده چار قران که از بازنشستگی شو مو د مو متن مگذره.

دینه که دِشتُم به ته بازار راه مرفتم یک موتوری بییَمه و کیف مور که 250 هزار تمن پول به ته یی بو و ای تمام پولای که د ای ماه بَیَد خرج مکردم بویَگ بِکَندَگ.

ای خدا هفته دگه عیدم هستگ و مهموم بره مو مییَیََه و د خنه هیچم ندرم بره یی نا بدو یَرُم و رو موم نمشا که از هیشکه پول قرض کُنُم. ای خدا امّید ما تانی د مو کمک کو. )

کارمند اَدَره پست که نامر ورخوندگ دلی به حال پیرزال بسُخت و نامر به رفیقو خوم نشو دا.

رفیقوییم که نامر ورخوندن ورگفتن که هرکدم ما چند تمن متم که بره پیرزال پوله شا.

خلَصَه هرکدومینا چند هزارتمن بدان تا که پولا 242 هزار تمن شو و ای پولر به ته پاکته کردن و بره پیرزال رَیی کردن.

کارمندو اَدَره پُستوم از اینکه کاره خوبه کرده بییَن خوشحال شییَن.

عید قربون بییَمه و رد شو و چند روزم ازو گذشت ....

تا که یک نامه دگه از طرف پیرزال د اَدَره پست رسی.

واز د رویی بنوشته بو : نامه به خدا.

همه کارمندا د یک جا لُکَه شییَن که بینَن پیرزال چیشه بنوشته.!

به ته نامه بنوشته بو : ای خدا رد ندرم چه نووی از کاره که بره مو انجام دایی تشکر کنم.

به لطف شما بو ای خدا مو د روز عید د پِش قوم و خِشا خِجَلت زییَه نَشییُم،

وله موم بره همه یی نا ورگفتم که خدا چه هدیه بره مو ریی کردی.

فقط از ای پوله که ریی کرده بییی 8 هزار تمن کم بو که رد درم 100 درصد کار همی کارمندو اَدَرِه پُسته که بکندن.


خدایا تار هزاران مرتبه شکر مکُنُم.