مولانا شمس الدین مطهری (ره) (8)

خصوصیات اخلاقی حضرت مولانا مطهری(ره) (2)

حضرت مولانا مطهری (ره) در اجرای احکام الهی و دفاع از حدود الله تعالی بسیار قاطع ، ناترس از مخلوق و دارای هیبتی خاص بود تا جایی که افرادی بسیار قدرت مند با ترس و تضرع بسیار در مجلس وی حاضر و به ایراد سخن می پرداختند ، اما در برخورد شخصی و رفتار با دیگران بسیار مهربان و متواضع بود . بسیاری اوقات پیرمرد ها و پیرزنان ، جوانان و حتی کودکانی از شهر و روستا و یا از مهاجرین افغانی می آمدند و چنان با وی صحبت و درد دل می نمودند که گویا دو انسان هم کسب و پیشه و یا دو برادر و یا پدر و فرزندی صمیمی با یکدیگر به گفتگو پرداخته اند .

گذشت و گرفت مولانا (ره) برای خدا و در کنترل وی بود . آن جا که لازم بود ، برای تربیت و درس طلاب و یا برخورد با افرادی که در مسایل مراجعه نموده و سرکشی در حکم دین می نمودند ، سراپا خشم می گردید که کسی قدرت مقابله با او را نداشت و آن جا که تشخیص می داد ، خطایی از کسی از روی اشتباه سر زده است و یا متوجه و متنبه گردیده است ، هیچ اظهار خشم و ناراحتی نمی کرد . یکی از طلاب آن زمان که اکنون مدرس است یک روز پنجشنبه ، هنگام ظهر که تعطیل شده بود ، وسایل خویش را بر داشت و سوار دوچرخه ، عازم روستایش گردید ؛ وی بی توجه و با سرعت از حوزه علمیه خارج می شد که یک مرتبه در حالی که حضرت مولانا وارد می شد و با شخصی دیگر مشغول صحبت بود ، دوچرخه به پهلوی مولانا برخورد کرد . آن حضرت روی خویش را بر نگرداند و سخن خویش را قطع نکرد ؛ چون دید که این عمل بدون قصد بوده و آن طالب به شدت ناراحت و متوجه خطای خویش گردیده است .


ادامه دارد.......