مولانا شمس الدین مطهری (ره) (4)

تدریس در بریلی یکی از شهرهای هند

وقتی که حضرت مولانا در دار العلوم دیوبند فارغ التحصیل گردیدند، از طرف دار العلوم به سمت استاد معرفی شدند تا در «بریلی» ـ یکی از شهرهای هند ـ به تدریس اشتغال ورزند و مدت دو سال در آن جا مشغول تدریس بودند.

بازگشت به وطن

حضرت مفتی اعظم مولانا خواجه شمس الدین مطهری (ره) در اواسط سال ۱۳۲۵ هـ.ش به علت احساس مسؤولیت در قبال مردم دیار خویش و با توجه به نیاز شدید این منطقه به عالمی متبحر و وارسته و علاقه بی نظیر مردم این سامان به فراگیری علم و شریعت ، از طریق افغانستان عازم زادگاه خویش گردید.

ابتدا در روستای تیزاب که زادگاه اصلی ایشان بود، مسکن گزید. اما پس از آن که علما و معتمدین شهر خواف از مراجعت این فقیه عالی قدر اطلاع یافتند، با کمال عشق و علاقه به خدمت آن بزرگوار شتافته و تقاضا نمودند تا برای افاده لازم به شهر خواف انتقال یابند.

تدریس در مسجد جامع خواف

در این زمان بود که تقاضاهای مکرر و مؤکدی از شهرها و اماکن مختلفی از استان خراسان انجام شد تا این عالم ربانی در آن جاها به تأسیس مدرسه علمی و امر ارشاد دینی اقدام نماید؛ ولی اصرار و پافشاری جامعه روحانیت آن زمان شهر خواف و مردم دین دوست و علم طلب این دیار و عنایت خود حضرت مولانا(ره) به این مردم و این سرزمین، بنا به تقدیر الهی موجب شد که سعادت بزرگ شامل حال مردم این دیار گردد.

در همان سال اول بیش از هشتاد نفر طلبه، پروانه وار به دور شمع فروزان علم و دانش گرد آمدند و با آن که مشکلات اقتصادی شدید و عدم محل کافی و ناملایمات بسیار دیگری بود، اما عشق الهی و صبر و پایداری و اخلاص حضرت مولانا(ره) همه این مشکلات را مرتفع نمود. در این زمان بود که حضرت مولانا(ره) به تنهایی امر تدریس کلیه طلاب را بر عهده داشت، آن هم در مسجد جامع که در آن زمان خانه و ایوان و صحن مسجد جامع درس گاه و از طاق و طاقچه هایی که موقتاً جلوی آن ها با خشت خام تبله شده و یک در کوچک و ساده بر آن ها نصب گردیده بود، به عنوان حجره استفاده می شد.

به طور کلی این صبر و استقامت و اخلاص و تواضع کم نظیر که در چنان موقعیتی تعداد زیادی طلبه را یک تنه، هم از نظر معیشتی متقبل و متحمل باشد و هم به امر تدریس و تربیت آن ها بپردازد، امری بسیار مهم و عجیب بود که هر بیننده و شنونده ای را متحیر می سازد که جز فضل و عنایت رحمانی و موهبت الهی چیز دیگری نمی تواند آن را توجیه نماید.


ادامه دارد.......