دوشنَه بِرَفتُم به دَر خَنه یکه از رفیقوو قدیم
@Khafema
خاهری کَله لَغ ، بِ روسری خده پِرَن نیم اَستی و تَممون به پیچه به دم در سرا اَمَه

سلام و احوال پرسیه کرد و مَیِست خده مو دس بَتتَه که مو خیله خِجَلَت بِکِشییُم

برَفت و رفیق مور جِغ کرد

وخته رفیق مو بییَمه بره یو ورگُفتُم
سیکو برار کچو خاهر تا چنی نَه
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
رفیق مو یک پِی کَله گییِه وَر مو زه و وَرگُفت خالو چش او بِرَر مو بو ؛ مو که اصلا خاهره نَدِرُم