داستان یک زنه خوبه دقدیما که شویو د سفر حج شیه بو (8)

@Khafema

او جوو بره ای ورگفت سیکو تا مور از دار پَیی اَوُردی و حالا از عِشقِه تا هر دِیقَه مو مِمُوروم. و هرچه ور مگفت فِیدِه نَدشت چون او زن ، زنه نبو که مال گناه باشه.

یک عالمگه راه برفتن و هی ای جوون به پِشی زَری زُرمَه مکرد و هیچ سوده بره ای ندشت بجز خجلت.

زن بره ای ورگفت سیکو ای مزد دستا درد نکنه نه ، تا دری خده مو اینو حرف مزنی.

واز جوو بره ای ورگفت دل و جان مور ببُردی چه نووّی از تا دس وَردِرُم.

زن بره ای ورگفت : سیکو تا هرچه ورگی هیچ فیدِه و سوده بره تا نَدره.

هی راه برفتن و هی جوو حرفه زَ و هی زن جوابه به او دا ، تا که هر دو تایی نا به دریای رسییَن.
د بغل دریا یک کشتی کِلونه ویستییَه بو که یک عالمگه تاجر خده بارو خو به تَیی سوار شیه بییَن.

جوونه که خده زن بو ، وقته از زن ناامید شو ، د خِزِ بِرَفت به جو یکه از او تاجرا و ورگفت که مو یک کنیز دِرُم که خیله مقبوله وله اصلاً دِ گَپ مو نمکنه.
و بره همی عادتی اصلاً ازو خوش مو نمیه وُ هرچه زحمت بره یی بکشییَم اصلاً فیده ندشته بره همی اور مِفراشُم اگه تا مخری.

زن که حرفو اور فهمی بییَمه به جو تاجرا و ورگفت که از دِرُغ ورمگه اصلاً مو کنیز نستم و اَدَمه آزاده نم و از خو شوی دِرُم .

تاجرا حرفو ای زنر بَوَر نَکردَن و زنر از او جوو به صد درهم بخرین و زنر به هزار سختی بدبختی سوار کشتی خو کردن و کشتی اونا دراه افتی واز اونچو برفت.

ادامه دارد.......