نگاهی کوتاه به زندگی پربار مولانا شهاب الدین شهیدی (1)

مولانا شهاب‌الدين شهيدي از شخصيت‌هاي مطرح و شناخته‌شدة خراسان است؛ از علماي برجسته و عالي‌قدر شهرستان خواف و استاد حديث باسابقه‌ترين مدرسة ديني اهل‌سنّت خراسان، احناف خواف.

«مزرعة شيخ» نام روستايي‌ست در حوالي شهرستان خواف كه استاد شهيدي به سال ۱۳۲۴هـ.ش. در آن چشم به جهان گشوده و به مكتب رفته است. تحصيلات مقدماتي را در محضر بزرگ‌مصلحِ معاصر خراسان، مولانا شمس‌الدين مطهري، رحمه‌الله، به‌عنوان يكي از شاگردان حوزة علمية احناف خواف گذرانده است.

بعدها وقتي براي ادامة تحصيل عزم سفر به خارج از كشور مي‌كند، به زاهدان مي‌رود و در اين شهر با حضرت مولانا عبدالعزيز، رحمه‌الله، ملاقات مي‌كند و راهنمايي مي‌طلبد.
همين ديدار موجب مي‌شود كه ايشان ابتدا به شهرستان سراوان و مدرسة ديني زنگيان برود و از محضر مولانا عبدالعزيز ساداتي، رحمه‌الله، كسب فيض كند، و از آنجا در سفري در معيت رادمرد فقيد، حضرت مولانا عبدالواحد گشتي، رحمه‌الله، به پاكستان برود.

شايد بركت شاگردي، ديدار، مشورت و همراهي با همين بزرگان باعث مي‌شود كه شهاب‌الدين جوان در پاكستان بتواند از محضر شخصيت‌هاي برجستة علمي و معنوي اين سرزمين همچون مولانا محمّديوسف بنّوري، مولانا مفتي محمود، مولانا عبدالغني جاجروي، مولانا موسي‌خان بازي، مولانا غلام‌الله‌خان، مولانا مدّثر، رحمهم‌الله، و شيخ‌الحديث مولانا سليم‌الله‌خان، حفظه‌الله، طي ارتباطي صميمي، حظ وافر ببرد.

ادامه دارد....

نگاهی کوتاه به زندگی پربار مولانا شهاب الدین شهیدی (2)

استاد شهيدي رحمه الله در بسياري از مدارس ديني پاكستان به تحصيل علوم ديني پرداخته است.
دو سال نخست حضورش در پاکستان را در دارالعلوم كراچي گذرانده است. پس از آن به پيشنهاد شيخ‌الحديث مولانا سليم‌الله‌خان، در مركز علمي تازه‌تأسيس ايشان «جامعة رشيديه»، همان كه بعدها به «جامعة فاروقيه» تغيير نام مي‌دهد، ايشان را همراهي کرده و نام خود را به‌عنوان يكي از نخستين شاگردان اين مركز بزرگ علمي ثبت مي‌کند.

✔️جامعة اسلاميه بنوري تاون کراچي، دارالعلوم كبير والا پنجاب، قاسم‌العلوم ملتان و دارالعلوم حقانية پيشاور، مدارس ديني ديگري هستند كه مولانا شهيدي در آنها تحصيل كرده است.

ايشان در سال ۱۳۵۳هـ.ش. پس از پايان تحصيلات به ميهن باز مي‌گردد و در سال ۱۳۵۶ به پيشنهاد مولانا شمس‌الدين مطهري رحمه‌الله، به‌عنوان استاد وارد مجموعة مدرسة ديني احناف خواف شد و در اولين گام با الگو قراردادن سيستم آموزشي مدارس ديني پاكستان، برنامة درسيِ جديدي را تدوين کرده و بدين‌ترتيب آغازگر روندي مي‌شود كه تاكنون در بيشتر مدارس ديني اهل‌سنّت خراسان ادامه دارد.

مولانا شهيدي كه در زمان حيات مولانا شمس‌الدين مطهري، رحمه‌الله، متواضعانه در خدمت ايشان بود پس از وفات ايشان، همكاري صميمانه و مخلصانه‌اي با مولانا حبيب‌الرحمن مطهري، حفظه‌الله، يادگار آن رادمرد فقيد و مدير محترم مدرسة ديني احناف خواف داشتند.

ادامه دارد....

قلعه ‏ی قاهره ( کاخ ملک زوزن ) خواف
@Khafema

در میان مردم زوزن خواف به ارگ یا قلعه‏ ی زوزن معروف است به صورت تپه نسبتاً عظیمی است که در فاصله‏ ی سالهای ۶۰۰ تا ۶۱۰ (هـ–ق) همزمان با مسجد ملک زوزن بعنوان کاخ اداری ملک ساخته شده و بانی آن ملک قوام الدین زوزنی ، ملک زوزن و حاکم کرمان بود.

طبقه تحتانی آن خزانه ملک و طبقات بالا ، محل انجام کارهای اداری و سیاسی ملک بوده است .

حمد الله مستوفی از آن بعنوان کاخ عالی یاد کرده است .

گویند سلطان جلال الدین خوارزمشاه در ۶۱۷ (هـ-ق) که مغول در تعقیب وی بود . به زوزن آمد خواست تا در قلعه پناه جوید ولی محافظ قلعه که عین الملک داماد معید الملک ملک زوزن بود او را از این کار منع کرد

مؤلف مجالس النفائس از قاضی زاده درباره قلعه‏ ی ملک زوزن خواف چنین گفته است .

یکی خوار سنگی کشیده به اوج
چو خارای سنگی بر آورده موج

چو البرز هر پاره سنگی بر آن
سپهر منقش پلنگی بر آن

مثل کرکسی را در او ره بدی
اجل را از او دست کوته بدی

برخی گویند از کاخ به مسجد زوزن راه بوده ، که ملک از آن استفاده می‏کرده است ، ولی اکنون از بین رفته .

این بنای عظیم در زلزله ۷۳۷ (هـ-ق) خواف ویران شده است.

دلایل زیادی مبنی بر عظمت و استحکام و اهمیت سیاسی آن وجود دارد ، که امروزه به صورت تپه در ضلع شرقی مسجد وجود دارد .

#کاخ_ملک_زوزن #زوزن_خواف #خواف #قلعه_قاهره_خواف

داستان یک زنه خوبه دقدیما که شویو د سفر حج شیه بو (1)

@Khafema

(ای داستانر از کتاب الهی نامه عطار بگرفته یُم)

✔️یکه از کلون ترین داستانایه که د لبز خوافی بِدَر اَمییَه فقد حتماً ای داستانر تا اَخِر وَرخَنِن که خیله داستانه مقبوله نه.

و حالا داستان که شعر بیه و اور دلبز ما به در اَوردم:

یک زنه خوشکل و مقبول بو که ماننده ندشت و از نظر دین و دیانتم خیله درس بو.

جوره بو یعنه وخته که یکه ورو سیل مکرد اصلا د کف مَموند از بسه خدا ده ای خوشکلی ، زیبایی و هموجر علم و ادب دایه بو. و

شو ای زنم خیله اَدم صالح و درسته بو.

ادامه دارد.......

داستان یک زنه خوبه دقدیما که شویو د سفر حج شیه بو (2)

@Khafema

خوب شرو مشا ماجرای ما از جایه که شو ای زن میه بره به حج (و اگه رد دشته بن حج د قدیما جوره بو که پییَده یا خده خر و شتر مرفتن و یک یا دوسال یک حجه طول مکشی)

و شو ای زن مییه زن خور بسپره به بِرَر خو و بِرَریم ادمه خیله درسته نبیه بو.

و بره بِرَر خو ورگفت که مواظب زن مو باش و بعد از خدا زن خور بتا مسپوروم. و ای بنده خدا برفت د حج.

یک چند روزه که رد شو و ای بِرَر بنده خدا از زن بِرَر خو مواظبت مکرد تا که یک روزه چَش ای بِرَر ور ای زن افتی و ورنگا که چر شو ای عَشِق زن بِرَر خو شو ، و هرچه خده خو یکه بدو کرد که خور پشیمو کنه نشو ،

اخر بییَمه وُ بره زن بِرَر خو ورگفت که مو عَشِق تا شییَم وُ بَیَد خده مو کنار یی.

تا که ای زن حرفو ایر فهمی ایر از خَنِه خو بدر کرد و بره ای ورگفت که از خدا بترس و د یاد تا باشه که مو مثله امانت دِ تا سِپُرده شییَم وُ نَبَیَد امانَتَر خیانت کنی، وخته که ای حرفار از زن فهمی بره ای ورگفت اگه خده مو کنار نَیی تار بدبخت مکنم.

ای زن که زن پاکه بو بره ای ورگفت مو از بدبختیه که تا مَیی بره مو دِرُس کنی بِنَمِترسم و از خدا خیله بیشتر مترسم وُ بدبختی د ای دنیا خیله بهتر از او دنیا نَ.

ادامه دارد.......

داستان یک زنه خوبه دقدیما که شویو د سفر حج شیه بو (3)

@Khafema

برَر که خده خو فکر مکرد دِ پِش خو ورگفت که: اِینا ، چار روز دگه که بِرَر مو بیایه زنی بره یی ورمگه که مَیِستَم خده یی چِر کُنُم پس همی حالا هنو که بِرَر مو بِنَیَمییَه بَیَد یک کاره کنم .

پس بییَمَه یک نقشه بِکِشی و چار نفر اَدَمر پیدا کرد و پول دِ اونا دا وُ وِر زن بِرَر خو تهمت زه و ورگفت که خده فلان شخص زنا کرده وُ ایر دِ پش قاضی ببردن ،

‼️قاضیم که دی شاهِدُم درن ورگفت که ای زن بَیَد سنگسار شا،

خلَصَه زنر به بیابونه ببردن و د بین یک راه اور بغذشتن و یک عالمگه سنگ به طرفی پرت کردن و وخته دییَن یک عالمه خو از او بییَمیه و از حال برفته بو پندشتن که بمرده اور د همونچو پرتو دایَن تا بره دِگرانُم درس عبرته شا.

زنه بیچَرَه سرو کله ای پر خو شیه بو و از حال برفته بو .

وخته که یک شَوَندِه روزه رد شو وُ زِنَه یک کَمه د خو اَمَه زار زار مِگِریست ؛

یک اعرابیه که خده شتر خو سوار بو و از همونچو دش رد مشو صدوو گریه هوو اور فهمی و از شتر خو پییَدَه شو و برفت بینه چر شیه خده او زن، او زن بره او ورگفت که مو بیمار و زارم او اعرابی یُم بره او ورگفت که مُم مِتَنُم از تا مواظبت کُنُم.

پس اعرابی اور ور شتر خو سوار کرد و اور ببردگ به خَنه خو.

چندین و چند شونده روز از او مراقبت کرد تا کم کمک حال زنه به شو و سر وصورت او خُب شو.

ادامه دارد.......

داستان یک زنه خوبه دقدیما که شویو د سفر حج شیه بو (4)

@Khafema

از زِر او سنگساره که اور کرده بییَن چون خدا دشتک حالی به شو وُ ورگشت او جمالی.

اعرابی وخته که قیافه اور دی یَگ اوم عَشِق زنه شو
او موقه بو که بره زنه ورگفتک که ای زن مو عَشِق تا شییَم و بدو و شا زن حلاله مو، که مُر بکوشتی از ای جماله خو.

زن بره او ورگفت: که مو یک شویه دگه دِرُم.

وخته که از حد به در شو عشقه ای زنه به دل اعرابی زِنَر به پهنومه به طرف خو کِشُند.

زن بره او ورگفت : ای اَدَمه که از دین فِرَموش کرده یی بِنَمترسی از خشم خدای دادگر ،
تا از مو پرستاری کردی بره رضای خدا ، حالا دری از فرمون شیطو پیروی مکنی ،
تا که کار خیره کرده یی حالا کار گناهه نکو که ثواب خور از بین بِنَبوری ،
و بَدَن که مو ایجور چیزه قبلا بره که اجابت نکردم اونقد بلا وسنگ دییُّم تا الان دری مور به ای کار مِخَنی وله رد ندری که مو زنه پاکه نُم ،
اگه پَرَه پَرَه کنی تا جون مُر بِنَمقذرم که برسی به او هدف شوم خو .
برا و بره یک شهوت رانی به نَخَر بره خو عذاب جاودانیه.

اعرابی که از پاکی ای زن دِ خو اَمَه پشیمو شو از گفته خو و بره او زن ورگفت که از حالا تا خاهر مو نی .

ادامه دارد.......

داستان یک زنه خوبه دقدیما که شویو د سفر حج شیه بو (5)

@Khafema

ای اعرابی د خنه خو یک ناکر سیاه پوسته دِشتَک ،
واز بَشنِوِن از ای ناکر سیاه پوست.

یک باره دِشت از خَنَه رد مشو که صورت ای زَنَر دی، تا ایم مقبولی ای زَنَر دییَّگ ایم عَشِقی شو.‼️

ای سیاه پوست برفت وبره ای زن ورگفت که مو مثله شووُّم و تا مثله ماه هستی کچو خده مو نمشی جفت هَه.

زن بره ای ورگفت سیکو او چیزه که تا خده ای سیاهی خو الان از مو مَیی صَحِب تا از مو قبلاً مَیِست و او نَتَنِست مور بِدَس یِرَه واز تا دری بره مو نقشه مکشی.

ناکر سیاه پوست بره ای ورگفت که سیکو یا تا خاسته مُور اجابت مکنی یا مو بره تا یک نقشه مِکِشُم و تار د بلایه مِندِزُوم که تا آواره شی.

زن بره او ورگفت هر کار دل تا میه کو که مو بنمترسم از تهدید تا ، تا وخته که درم از فرمان خدا پیروی مکنم.

ادامه دارد.......

داستان یک زنه خوبه دقدیما که شویو د سفر حج شیه بو (6)

@Khafema

ناکر سیاه پوست که خیله ور زنه جوش دِشت یک شووه از خو وَرخِست و زن اعرابی که یک بچه دِشتَک او بچه اور خده کارده بِکوشت وُ کاردَر به زِر بَلِشت او زن بِغذِشت.

دم صبح که زن اعرابی از خو وَرخِست وُ مَیِست بچه خور شیر ته. به یک گِش دی که سر بچه ای بُرّرییَه شیه یک جِقِه مخکَمه کشی و ورگفت که بِینِن که کی ای جور بلایه به سر بچه مو اَوُرده.

بچرخییَن همه جار تاکه چَقونه از زِر بَلِش ای زن بِدَر اَوُردَن وُ ورگفتن که حتما ای بچَّر بِکوشتَه.

ناکر سیاه پوست و زن اعرابی تا جایه که جا دِشت وِر ای زن لَت زَیَن.

اعرابی بییَمه وُ بره زن ورگفت اَخر مو به تا چه بدیه کردُم که تا بچه مور بکوشتی وُ از بی گناهی او بِنَتَرسیّی.

✔️زن بره اعرابی ورگفت که خدایه که ای عالَمَر دِرُس کرد به تام عقل دایَه که تا عقل خور به کار بَبِندی و از رو عقل بِیی که تا که ای همه به مو کمکها کرده یی و از بهر خدا مور خاهر خو خونده یی، بِیی ای کار بره مو چه سوده دره که بچه تار بَکوشم.

اعرابی که مرده زرنگه بو وُ خده خو فکر کرد و یقین او شو که کار ای زن نَبییَه.
بره زن ورگفت سیکو مو حرف تار قبول کردم وله زن مو هر وقت ورتا سیل کنه مشا د یاد بچه خو اِفته و غم کانه ای نو شا و او موقع نه که هی بره تا بد و بِرا ورگه وُ هرچه مو میستَبُم تار خوب دشته بُم او بِنَمِغذره و بهتره که تا از اینچو بری.

اعرابی ای حرفار بره زن ورگفت وُ یک سیصد درهم پوله که دشت (کم پولم نبو ها) د زن دا و ورگفت ایر بره خرجی خو استفاده کو.....

ادامه دارد.......

داستان یک زنه خوبه دقدیما که شویو د سفر حج شیه بو (7)

@Khafema

ای زن یک تکه زیاد راه برفت تا د قِلِه دگه رسییَگ

د اونچو دی د وسط راه خیله از مردم لُکَّه شییَن وُ یک مردر مَیَن ور دار زنن ، او زن از مردم بپرسی که او کینه و چه جرمه کرده که مَیَن اور ور دار زنن.

بره یی ور گفتند که اینچو یک قِلِه هست که هرساله د یک موقه خاصه از مردم پول جم مکنن و شاه دستور دایه که هر که پول ندشته باشه اور ور دار زنم. و ای جوونم پول از پارسال تا امسال خور ندره بره همی مَیِم اور ور دار زنم.

زن بره ای ورگفت که پوله که بَیَد از ای واستنن چنده نه.

بره زن ورگفتن که هرسال بَیَد ای سیصد درهم بَتَّه.

ای زن به دل خو ورگفت سیکو تا که زنه خوبه نی و الان همونقد پولم دری که اور بخری اور از دار بخر.

زن بره او مردم ورگفت اگه مو الان پولیر بَتُّم اور به ما مِفراشَن.

مردم ورگفتن تا پولیر بده فورَتاً اور به تا مفراشم

✔️زن بنده خدا سیصد درهم خور به اونا دا وُ مردم او جوونَر از دال پَیی اَوُردَن وُ جون اور نجات دا ، و به راه افتی که از اونچو بَرَه.
او جوونر که از دار پَیی اَوُردَن وُر رَد زن به راه افتی.

جوون به زن که نزدیک شو روییر دییَگ، وُ عَشِقی شویَگ.....

ادامه دارد.......